... از بد عهدی روزگار بود که کار بشر پیش از انجام جهان به پایان رسید.

... دیگر فراموشی آن خصلتی نیست که آرامم کند تا دوباره به تکرار روزمرگی مشغول شوم. بی‌دغدغه.

به آنچه قادر به اثباتش نیست شک میکند...

و به انچه قادر به انکارش نیست می‌اندیشد تا به ستوه آید...

امر واقع همواره خارج از حوزه‌ی تامل به حیات خود ادامه می‌دهد...